Bilingual English Greek Edition.

(Excerpt from the extensive review on Booksjournal by Eleni Mpeze)

Λίγα λόγια για το θεατρικό της Οι γάμοι κανονίζονται στον παράδεισο. Η δράση τοποθετείται στα προπολεμικά Γιάννενα, στο εσωτερικό του σπιτιού μιας φτωχής εβραϊκής οικογένειας. Στο επίκεντρο, καθώς το έργο εξελίσσεται στη διάρκεια του χρόνου (1929-1938), το ζήτημα της προίκας. Οι ζωές των ανθρώπων, γυναικών αλλά και ανδρών, μοιάζει να καθορίζονται από έναν «πετυχημένο» ή «αποτυχημένο» γάμο, κριτήριο για τους οποίους είναι αποκλειστικά η οικονομική κατάσταση του ζευγαριού αλλά και της ευρύτερης οικογένειας, η οποία εξαρτάται άμεσα από το ζευγάρι. Καθοριστική είναι βέβαια ακόμη περισσότερο η απουσία γάμου, συνθήκη καταστροφική για τη ζωή μιας γυναίκας.

Οι λιτοί διάλογοι –στους οποίους κυριαρχεί η μορφή της προξενήτρας– περιστρέφονται σταθερά γύρω από το ποσό που η οικογένεια των υποψήφιων γαμπρών ζητάει –και η οικογένεια των τριών ηρωίδων δυσκολεύεται να προσφέρει–, κάτι που συνιστά, όπως γράφει η Ντάλβεν, μια εμπορική συναλλαγή απογυμνωμένη από οποιαδήποτε «ιερότητα».^[10] Δεν είναι τυχαίο λοιπόν που η συγγραφέας διαλέγει να κλείσει το έργο της με μια προσωπική παρέμβαση. Μια φωνή ακούγεται από μεγάφωνο μετά το τέλος της τελευταίας πράξης. Χάρη σε αυτή μαθαίνουμε τη μετέπειτα τύχη της οικογένειας. Στο επίκεντρο η αγωνία των νέων γονιών, που τους έχουμε παρακολουθήσει από την εφηβεία, να συγκεντρώσουν τα απαραίτητα για την προίκα των κοριτσιών που έχουν γεννηθεί στο μεταξύ.

Η Ντάλβεν κάνει ένα τελευταίο σχόλιο-αναφορά στην επικαιρότητα. Ευτυχώς, γράφει, η ελληνική κυβέρνηση πέρασε έναν νόμο που καταργεί την προίκα (1983). Το έργο κλείνει με τη διαπίστωση πως οι γυναίκες δεν θα αποτελούν πλέον, τουλάχιστον επίσημα, αντικείμενα εμπορικής συναλλαγής. Το θεατρικό της Ντάλβεν, ρεαλιστικό και εν πολλοίς αυτοβιογραφικό, αποτελεί σαφώς ένα κοινωνικο-ιδεολογικό σχόλιο.