Read an excerpt here.

«Μέσα σου χτυπάνε δύο καρδούλες!» είπε ο Μενέλαος.
«Τέσσερα χεράκια, τέσσερα ποδαράκια, τι ευτυχία!» φώναξε η Ρεγγίνα και χώθηκε στην αγκαλιά του άντρα που λάτρευε.
Μόνο που ο Παύλος κι ο Αιμίλιος, τα δίδυμα της αγαπημένης του, δεν ήταν δικά του. Κι η τύχη θέλησε να παίξει ντόμινο μαζί τους…
Χώρισε δύο νεογέννητα. Τα μοίρασε.
Άλλαξε ζωές, άλλαξε σχέσεις.
Κράτησε εκείνος τον Παύλο, και τον Αιμίλιο τον παρέδωσε στον Αριστομένη, τον βιολογικό του πατέρα.
Τα δίδυμα μεγαλώνουν χωρίς να γνωρίζει το ένα την ύπαρξη του άλλου. Ώσπου ο Αιμίλιος εξαφανίζεται.
Και τότε ο Αριστομένης προσκαλεί όσους θεωρεί πως του έκαναν κακό στο μικρό ιδιόκτητο νησί του στο Λιβυκό πέλαγος.
Για να τους εκδικηθεί…
Χρώματα του έρωτα, συναισθήματα που χορεύουν με τις αισθήσεις κι επιλογές που ματώνουν. Γιατί η αλήθεια αργεί, αλλά αναδύεται πάντοτε στο φως.