“Την γλώσσα της την πέταξαν στη γάτα”, Αντωνία Μποτονάκη

Η τρίτη ποιητική συλλογή της Αντωνίας Μποτονάκη “Την γλώσσα της την πέταξαν στη γάτα” είναι μια λυρική αποτύπωση της γυναικείας κατάστασης, της ανισοτιμίας, αλλά και μια πεισματική, αν και υποδόρια, καταγραφή της ανάγκης για δύναμη και αντίσταση. Το βιβλίο χωρίζεται σε πέντε ψαλμούς και εισάγει τον αναγνώστη με το πρώτο ποίημα-ψαλμό σε μια επιστροφή στο παιδικό σύμπαν, στην εικόνα ενός κόσμου μέσα από το αθώο κοριτσίστικο βλέμμα, ενός κόσμου παραδοσιακού, φυσικού, επαρχιακού, όπου η αρσενική παρουσία κυριαρχεί και υποτάσσει, βιαιοπραγεί, ορίζει συνολικά τα πράγματα. Αυτός ο κόσμος είναι αναπόδραστα χθόνιος. Με τον καταιγισμό των εικόνων, τον θερισμό από τους τρομακτικούς άντρες, τα διονυσιακά παραδοσιακά γλέντια με τις κουδούνες, τις μάσκες, το κρασί και το κρέας, με τη βία του παστουρώματος, το ποιητικό υποκείμενο καταφέρνει να αναπτύξει όλη την κοινωνική και πολιτική του οπτική, η οποία είναι αμετάκλητα από την σκοπιά των αδικημένων, των υποταγμένων και σκλαβωμένων αυτού του κόσμου και υπερ της λύτρωσης τους. Έτσι η γυναικεία θέση μέσα στην κοινωνία ταυτίζεται με εκείνη των υποζυγίων και των οικόσιτων ζώων, όπου μέσα στα ποιήματα ξεχειλίζει η τρυφερότητα για εκείνα και η απόλυτη συναίσθηση του πόνου και της αδικίας που υφίστανται. Αυτή η διακριτή ταύτιση ανοίγει τη δυνατότητα για το ποιητικό υποκείμενο να μας χαρίσει ακόμα την αλήθεια της πεινασμένης περήφανης μάνας, άλλοτε της μανιάτισσας πειρατίνας που “ατύχησε” να δώσει γιο στον άντρα (Γυρεύοντας το δίκιο της Κανέλλας Σάσαρη) και τελικά να μιλήσει για την σαρωτική καταπίεση της πατριαρχίας, που ομοίως υποτάσσει και τους ίδιους τους άντρες. Η Αντωνία Μποτονάκη τολμά να πει για τον πνιγμό των μεταναστών στα ανοιχτά της Μεσογείου (Οι άντρες και τ’ αγόρια στο κατάστρωμα. / Ανάμεσα τους κι ο τριαντάχρονος Μοχάμεντ αλ-Μπίμπι / που έκανε τα κουμάντα), τολμά να έχει ιστορικό βάθος στα ποιήματα της, θαρρετά λέγοντας αλήθειες για τον ελληνικό εμφύλιο πόλεμο και την οικογένεια Πέτρουλα και στο τέλος φτιάχνει ένα άψογο βιβλίο, το βιβλίο μιας θηλυκής φωνής που υψώνεται παρά και κόντρα στις δυνάμεις που επιτάσσουν την σιωπή και την αλυσίδα. 

– Νικόλας Κουτσοδόντης

Δείγμα γραφής

ΚΑΤΑΜΕΣΗΣ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ

Και τίποτα πια δε φαίνεται σπουδαίο.
Τώρα μπορείς να καθίσεις στο σκοτάδι
ήσυχη
καταμεσής της σιωπής.
Όχι πιά εσύ ένα θαυμαστικό, ένα ερωτηματικό
ή έστω ένα κόμμα.
Μονάχα μια τελεία εσύ.
Μια τόση δα, μαύρη τελεία.
Σε μια σκοτεινή γωνιά, στο παλιό σπίτι.
Τώρα που το λευκό, σιδερωμένο ανδρικό πουκάμισο
κρεμασμένο στο πόμολο της πόρτας, μοιάζει
πιο ιδανικό κι απ’ το ίδιο το σώμα.
Τα παπούτσια βαλμένα στη σειρά στο ράφι της ντουλάπας
πιο ιδανικά απ’ τα ίδια τα βήματα.
Το ανεπαίσθητο λίκνισμα της κουρτίνας στο πίσω δωμάτιο
πιο ιδανικό απ’ τον άνεμο.

Είναι η απουσία που θα μας περιγράψει.

Στοιχεία βιβλίου

ISBN: 978-618-5463-74-8
Αριθμός σελίδων: 72
Διαστάσεις: 12,5 cm x 20,5 cm
Έτος έκδοσης: 2024